Nú þegar til stendur í frumvarpi sjávarútvegsráðherra um kvótakerfið að takmarka og síðan afnema að 23 árum liðnum veðsetningu á óveiddum fiski í sjó til bankanna,upphefst  sameiginlegur grátkór bankanna um að veðsetningu megi ekki breyta og að á lifandi fiski í sjó, auðlind þjóðarinnar,verði áfram alla tíð veðtrygging fyrir lánum til útgerðarfyrirtækja. Allt lánakerfi bankanna verður í uppnámi og einskisvirði að þeirra sögn án þessa veðs í óveiddum fiski sem þjóðin á. Í lögum er skrifað "Nytjastofnar á Íslandsmiðum er sameign íslensku þjóðarinnar". Ástæða er til að spyrja?? Hafa starfsmenn og eigendur bankanna ekkart  lært af reynslu undanfarinna ára, óhófslána út á sýndarverðmæti. Eða telja bankarnir enþá að eitt kíló af þorski sé allt að 4.000 króna virði óveiddur og syndandi í sjónum við Ísland. Eru lánastofnanir landsins orðnar ófærar um að leggja mat á rekstur og afkomu þeirra sem eru í atvinnurekstri. Eða meta dugnað þeirra og afkomumöguleka sem starfa í sjávarútvegi.